در كتاب فرقانِ عالي مرتبه، وعده اي داده شده است با اين عنوان: "ادعوني استجب لكم" بخوانيد مرا تا اجابت كنم شما را
شايد اغلب شما اين پيام را شنيده ايد و برايتان عبارتي آشنا باشد. اما بسياري به آن اعتقادي قلبي ندارند و بهتر است بگويم بسياري در تجربه ي آن با شكست مواجه شده اند و هر چه دعا كرده اند به يك ديوار بتوني خورده اند!!
در كتابي كه اخيرا بدستم رسيده بود در بين سخنان استاد، توضيح و تحليلي كوتاه بر اين كلام خداوند (ادعوني ...) خواندم كه شايد خيلي از ابهامات حاشيه اي آنرا رفع كند. اين تعليم چنين بود:
وقتي مي گوييم" به نام خدا يعني فقط به اسم خدا و نه جز خدا. خداوند شريك ندارد و شريك هم نمي پذيرد. بنابراين وقتي كه خوانده مي شود، اگر اسم او آلوده به شرك باشد، او به دعاي دعاكننده توجه نمي كند. به نام خدا يعني فقط از خدا، فقط براي خدا و فقط با اتكاء خدا بخواه. پس اگر قدرت موهوم ديگري در نظر تو بود،اگر جز خدا اتكاء ديگري داشتي، به نام خدا نخواسته اي، پس كار تو شاهكار نيست و دعاي تو مستجاب نمي شود. وقتي مي گويي به نام خدا، بايد منكر هر نيرو و حركتي جز آنچه از خداست باشي. يعني حال تو "لاحول و لاقوه الا بالله" باشد. وقتي گفتي "بسم الله"، اين در صورتي كارسازي مي كند كه درون آن پر از توحيد و يگانگي باشد، در آن "لا اله الا الله" نهفته باشد. اگر تو قائل به اين بودي كه در عرض خواست خداوند، خواست انسان هم به انجام مي رسد، دعاي تو از استجابت به دور است. اين شرك آميز است و با "به نام خدا" تناقض دارد. وقتي در كنار پروردگار متعال، چيزي قرار دادي يا با وجود اراده و قدرت او، قائل به خواست و نيروي ديگري هم بودي، دعاي تو اينطور ترجمه مي شود: به نام خدا و به نام اين و به نام آن....
"بسم الله" يعني به نام خداوندي كه همه چيز تسليم و مسخر اوست و وقتي تو اين را گفتي نبايد از كسي جز خدا بترسي، نبايد جز به او اميد داشته باشي... اگراينچنين گفتي به نام خدا، كلام تو دعا خواهد شد و دعاي تو في الحال مستجاب مي شود. اگر صادقانه گفتي "بسم الله" كلام تو از قدرت الهي پر خواهد شد و چه چيزي است است كه بتواند در برابر چنين كلامي مقاومت كند..." (كتاب تفسير بسم الله الرحمن الرحيم- برگرفته از تعاليم استاد فتاح)